دلم  می خواد گریه کنم خودم رو

به اعتماد شونه هات دوباره

دلم می خواد ابری بشم ببارم

به پای تو هزار هزار ستاره

چشمه ی مهتاب ای شبا چه خاموش

نگاه آفتاب این روزا چه سرده

نمی دونم سنگ کدوم نفرینی

پرنده ی دعامو زخمی کرده

میون این عقربه های معکوس

ثانیه هام نذار که گر بگیرن

نذار که لحظه هام غریب و تنها

بدون تو حروم بشن بمیرن

می خوام که این شعر شکسته بسته

به مخمل صدای تو بپیچه

حوصله کن اگر نیلوفرانه

دلم به دست و پای تو بپیچه

حریر چشماتو بکش رو خوابم

به رویاهام بزن رنگ نگاتو

ازم نگیر عطر دعاتو هیچ وقت

ازم نگیر روشنی صداتو