کاش ما تجربه می کردیم

           شستن چشم از اشک،بردن غم از دل

                                                 همدلی کردن را

کاش میشد که کسی می آمد

        باور تیره ما را می شست و به ما می فهماند 

                                                دل ما منزل  تاریکی نیست

کاش میشد که به انگشت نخی می بستیم

       تا فراموش نگردد که هنوز انسانیم

                     شاید این قفل به دست خود ما باز شود...