كاش غاز وحشي بودم و هزار كيلومتر را براي هواي تازه بال مي زدم

كاش ميكروب تك سلولي بودم و بي نام و بيكس به بدن بيمارها فكر مي كردم

در مانده گي و تعفّن، سرانجام و عشق را انتظار مي كشم