امروز به یکی حسودیم شد......

یه لحظه با تمام وجود خواستم که کاش من جای اون بودم......

جای پسر معلولی که سالهاست روی ویلچر نشسته و داره فروشندگی می کنه....

به خنده های بلندش حسودیم شد....

شاید هیچ دغدغه ذهنی مسخره ای نداره.....

اگه هیچ کدوم از داشته هامو نداره...بجاش دغدغه هامم نداره......

زندگی مسخرمو....استرسمو...تنهاییامو..خستگیامو...........