امروز نه شانه ای می خواهم که فردا وقت تکیه کردن خالی باشد...

و نه عشقی که فردا تهش منفعت باشد...

این روز ها دلم را می گذارم توی باغچه...

شاید کلاغی از دور بفهمد که دلم چقدر ارزش دارد...

بگیرد و ببرد لانه اش...

آخر بودن در لانه ی یک کلاغ که قدر چیز ارزشمند را می داند...

می ارزد به بودن با آدمیانی که دل را نمی فهمند چه رسد به ارزشش...