هوا ، هوای غریبی ست ماه غمگینم

بخند ماه صبورم  ،که بغض سنگینم...

بخند معجزه کن با نگاه تبدارت

که خنده ها و نگاهت دوباره تسکینم...

همیشه ساکت و خسته همیشه بی تابم

همیشه خسته ی راهم همیشه من اینم!

چه آسمان سیاهی ست صاف و بی باران

بخند وسوسه ام کن ستاره برچینم

کنار خنده ی تلخت هراس می بینم...