یک روز هستم پـــــیش تو یک روز دیـــگر نیستــــــم

از من مخواه عاشـق شدن عاشقـــی سرابی بیش نیست

آن کس که از مـن ساختند جزسایه ایی ازخویش نیست

هرگــز بـرایــــم دل مـــده چشمــــــان خود را تر نکـن

این وضع پـــر آشوب من آشفتــــــه و بـدتــــــر نکـــن

هرگــــز نگویی خواهمت من دوســــــــتت دارم هنـوز

تو حیف هستی نازنیــــــن در پای بی مهـــــــرم نسـوز

سر مستـــی و دلـــــدادگی ازمن گذشتس خستـه ام

من از عمق رفاقت ها، من از لطف صـداقت ها،

من از بازی نور در سینه بی قلب ظلمت ها نمی ترسم،

من از حرف جــــدایی ها، مرگ آشنایی ها، من از میلاد تلخ بی

 وفــــــــایی ها می ترسم.

 من از پروانــه بودن ها، من از دیــوانه بودن ها، من از بـازی یک شعلهٔ

 سوزنده که آتش زده بر دامان پروانه نمی ترسم، من از هیچ بودن ها، از

عشـــــــق نداشتن ها، از بی کسی و خلوت انسانها می ترسم