**در طلوع آفتاب مرا یاد و خاطره اوست

**در غروب سنگینش مرا دلتنگ و آواره اوست

   باز مثل هر روز تپش قلبش مرا از خود باخبر ساخت

   باز نگاهش،آن دو چشمان سیاهش،مرا آشفته سر ساخت

 **روزها با بودنش زندگی زیبا می شود

**شبها با یادش خواب رویا می شود

    چند روزیست جمله ای سر زبانم سنگینی می کند 

    چند روزیست دلم ز گفتنش بی تابی می کند

**این چه فکریست که مرا هراسان خود کرده

**این چه شرمیست که روحم را اسیر زندان خود کرده

     این بار که بیاید دلم را دریایی می کنم

     این بار که بیاید دلش رادلربای می کنم