صداقت و سادگی اش، مبارزة ناباورانه ای بود با مشت

گمان می کرد یک جو زیبایی سرشان می شود

حقیقت را که فهمید تا آخر عمر خشکش زد

پروانه را که با سوزن به تابلو دوختند