دلم از آدما گرفته

هواي گريه دارم

بهانه اي به دستم بدهيد

ميخواهم تيزيش را به بغضم بزنم

و گوشه اي دنج و خلوت تا

كسي نبيند شكستن غرورم

گوش هايتان را بگيريد

فرياد بي كسيم بلند است

نميتوانم چاره كنم

به دود و بوي خوش اعتنا نكنيد