1- نور روبرو: تصويري كاملاً مسطح و بي‌عمق ايجاد مي‌كند.

- نور مماس: براي برخي از حالت‌هاي چهره در وضع نور مايل مي‌توان چنان پيش رفت تا نيمي از صورت را روشن كند و با آن مماس شود.

4- نور پايين: از پايين به موضوع مي‌تابد و حالت خاصي را به چهره مي‌بخشد كه بيشتر براي ايجاد جلوه هاي ويژه نوري كاربرد دارد. در اين حالت سوژه كمي ترسناك بنظر مي رسد..

حالات سوژه:

صورت گرد يا چاغ: سوژه را نسبت به دوربين در حالت سه چهارم ‌رخ قرار دهيد، از نورپردازي كوتاه استفاده نماييد، زاويه دوربين را كمي بالا ببريد.
صورت لاغر: سوژه را تمام رخ قرار دهيد.
صورت پرچين: از نورپردازي مات و روبرو استفاده نماييد.
صورت لك‌دار يا با اثر سوختگي: نواحي داراي مشكل را در سايه قرار دهيد يا موقعيت سوژه را طوري قرار دهيد كه مشكل در عكس ديده نشود.
بيني بزرگ: كمي چانه را بالا ببريد، لنز دوربين را در راستاي بيني قرار دهيد.
بيني كوچك: لنز دوربين را نسبت به بيني با زاويه نگه داريد.
فك مستطيلي: از حالت سه چهارم ‌رخ استفاده كنيد، زاويه دوربين را بالاتر ببريد.
غبغب: گردن را بكشيد، سر سوژه را به طرف دوربين كج كنيد.
چشم‌هاي غير هم اندازه: چشم بزرگتر را نزديك به دوربين و چشم ديگر را در سايه قرار دهيد.
چشم‌هاي گودافتاده: نور را روبروي چشم‌ها بتابانيد.
پلك‌زدن: عكس را بلافاصله بعد از يك پلك‌زدن بگيريد.
گوش بزرگ: موقعيت سوژه سه چهارم ‌رخ، فقط يك گوش را نشان دهيد. گوش ديگر را در سايه قرار دهيد، با عينكي با فريم خالي عكس بگيريد، عينك را در موقعيت دور از نورها قرار دهيد، ارتفاع نور را زياد كرده و يا از بازتاب سقف استفاده نماييد.
موي تيره: بررسي كنيد كه پس‌زمينه در موها محو نمي‌شود، از نور جداگانه مخصوص موها استفاده كنيد تا موها برق بزند.
موقعيت مردان: بالاي سر را به طرف شانه دورتر متمايل كنيد.
موقعيت زنان: بالاي سر را به طرف شانه نزديك‌تر متمايل نماييد.( البته براي زنان از هر دوي اين موقعيت‌ها مي‌توان استفاده نمود.)

در مورد دستها:
هيچگاه نواحي صاف دست را نشان ندهيد، لبه‌هاي انگشتان را نشان دهيد.
انگشتان نبايد در مقابل لنز قرار گيرند.
انگشتان را در تمام مفاصل كمي خم كنيد.
دست مردان بهتر است بسته‌تر و دست زنان بازتر باشد.
انگشتان را در هم نپيچيد.
سر را در حالت تكيه داده به مشت قرار ندهيد.