مادر مثل مداد میمونه...

هر لحظه تراشیدن و تموم شدنش رو می بینی...

ولی پدر مثل خودکاره...

شکل ظاهریش تغییری نمی کنه...

اما یکدفعه می بینی که دیگه نمی نویسه

(برای سلامتی همه ی پدرای مهربون که سایشون بالای سرمونه و شادی روح اون هایی که دیگه در بین ما نیستن صلوات...)